Εδώ και πολλά χρόνια η ιατροδικαστική στη χώρα μας παραμένει μια άγνωστη επιστήμη. Δεν είναι τυχαίο ότι βασικές ερωτήσεις όπως το τι είναι ιατροδικαστής ακόμα και σήμερα με δυσκολία μπορούν να απαντηθούν από τον μέσο έλληνα πολίτη. Πράγματι οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν ότι ιατροδικαστής είναι αποκλειστικά ο γιατρός που κατέχει τη συγκεκριμένη ιατρική ειδικότητα. Τι αξία όμως έχει μια επιστήμη όταν οι πολίτες δεν τη γνωρίζουν; Τι σημασία έχουν οι δυνατότητες και οι υπηρεσίες που μπορεί να προσφέρει όταν η κοινωνία δεν γνωρίζει πώς να τις χρησιμοποιήσει;

Προφανώς αυτή η κατάσταση οφείλεται σε διάφορους παράγοντες, ένας εκ των βασικότερων είναι ότι εδώ και δεκαετίες το ελληνικό κράτος στήριζε ένα σύστημα διορισμών των συγκεκριμένων γιατρών σχεδόν αποκλειστικά από το υπουργείο Δικαιοσύνης. Οι κυρίως συνέπειες αρκετές, αλλά κυρίως η αποξένωση των ιατροδικαστών από τον φυσικό τους χώρο (του νοσοκομείου), η ελλιπής κάλυψη των αναγκών στην πλειονότητα των νομών, καθώς και η απομόνωση της επιστήμης από την ελληνική κοινωνία, με ό,τι αυτό μπορούσε να προκαλέσει.

Ακόμη και όταν το 1992 με τον νόμο «Περί εκσυγχρονισμού και οργάνωσης του συστήματος Υγείας» προβλέφθηκε σαφώς ο ρόλος του ιατροδικαστή εντός του ΕΣΥ, εν τούτοις ουδέποτε στην πράξη υλοποιήθηκε. Είναι χαρακτηριστικό ότι σήμερα υπάρχουν μόλις δύο μόνιμες θέσεις ιατροδικαστών σε νοσηλευτικά ιδρύματα, ενώ περίπου δέκα επικουρικοί επιμελητές εξυπηρετούν τις ανάγκες κυρίως στην περιφέρεια.

Διαβάστε περισσότερα εδώ