Διαβάζοντας το πρόσφατο ρεπορτάζ του Guardian που αναπαράχθηκε από πολλά ελληνικά μέσα για την κατάσταση στο χώρο της υγείας φυσικά και δεν εξεπλάγην.

Όπως δεν είναι δυνατόν να εκπλαγεί ο οποιοσδήποτε άνθρωπος έχει την παραμικρή σχέση με τον τομέα της υγείας στη χώρα μας. Το ρεπορτάζ, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι στο όνομα των σκληρών δημοσιονομικών στόχων, οι άνθρωποι που θα μπορούσαν σε άλλη περίπτωση να επιβιώσουν, πεθαίνουν. Ειδικά εμείς οι ιατροδικαστές έχουμε το θλιβερό προνόμιο να διαπιστώνουμε ή να αξιολογούμε τα πλέον δυσάρεστα αποτελέσματα ενός συστήματος υγείας που νοσεί.

Πράγματι δεν είναι λίγες οι φορές που βλέπουμε ανθρώπους να καταλήγουν από ενδονοσοκομοιακές λοιμώξεις. Σύμφωνα μάλιστα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) που δημοσιεύτηκαν το 2015, η συχνότητα ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων στη χώρα μας είναι στο 9,3%, υψηλότερη από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και παρόμοια με εκείνη που εμφανίζουν οι τριτοκοσμικές χώρες.
Επίσης, τα τελευταία χρόνια όλο και πιο συχνά διαπιστώνουμε θανάτους ή και σοβαρές αναπηρίες από χρήση ευτελών υλικών. Αυτό είναι πιθανόν αποτέλεσμα της υπέρμετρης προσπάθειας μείωσης των δαπανών με μη λελογισμένο τρόπο, κάτι που αποτυπώνεται στους περισσότερους διαγωνισμούς προμηθειών όπου κριτήριο είναι η τελική τιμή και όχι ο συνδυασμός ποιότητας- κόστους.

 

Διαβάστε περισσότερα εδώ